09.00–18.30
İki sütun sırası arasında aydınlatılmış koridor; karanlığa doğru geri çekilen tuğla kemerler, yürüyüş yolunda ziyaretçiler.
Yeraltı Sarayının Vakayinamesi

Suyun, Taşın ve Zamanın Anıtı.

Kaynak Yorumu

Yerebatan Sarnıcı’na ilişkin tarihî kayıtlar Bizans ve Osmanlı vakayinamelerinde farklılık gösterir; bu zaman çizelgesi, müze yayınlarının ve standart arkeoloji literatürünün üzerinde uzlaştığı tarihlendirmeyi verir. Tartışmalı ya da yaklaşık olan tarihler, taşıyamayacağı bir yıla yuvarlanmak yerine yaklaşık olarak yazılmıştır.

Birincil Kaynak: Prokopios’un De Aedificiis (Justinianus’un Yapıları) eseriyle doğrulanmıştır.

İkincil Kayıt: Pierre Gilles’in 1545 tarihli seyahatnamelerinden derlenmiştir.

Salonun uzak ucunda karanlık suda duran sütun gövdeleri; kehribar ışık su yüzeyinde dalgalanıyor.

Arşiv gravürü, y. 1780

Daha önce burada bulunan bir kamu bazilikasının yerine inşa edilen Büyük Sarnıç, yaklaşık 10.000 metrekarelik alanda tahminen 80.000 ton su tutan, geç antik çağın bir mühendislik yapısıydı. Tarihi üzerindeki şehri yansıtır: hayatî bir imparatorluk altyapısından unutulmuş bir mağaraya, oradan da dünyaca saygı gören bir miras alanına.

Altıncı yüzyıl: Büyük İnşa

Bizans İmparatorluğu
I. Justinianus dönemi

Nika ayaklanmasının ardından İmparator I. Justinianus, Büyük Saray’ın ve çevresindeki yapıların artan su ihtiyacını karşılamak için daha eski bir sarnıcın genişletilmesini emreder. İnşaatta 7.000’den fazla işçinin çalıştığı, imparatorluğun dört bir yanındaki yıkık tapınaklardan devşirilen 336 mermer sütunun kullanıldığı aktarılır.

1453: Osmanlı’ya Geçiş

Osmanlı İmparatorluğu
İstanbul’un Fethi

Fetihten sonra sarnıç kısa bir süre Topkapı Sarayı bahçelerine su sağlar. Ancak durgun su yerine akarsuyu yeğleyen Osmanlılar kendi su sistemlerini kurar ve sarnıç yavaş yavaş imparatorluğun gündeminden düşer.

1545: Yeniden Keşif

Avrupalı Araştırmalar
Petrus Gyllius

Bizans eserlerini araştıran Fransız bilgin Petrus Gyllius (Pierre Gilles), halkın bodrum zeminlerindeki deliklerden su çektiği ve balık tuttuğu söylentilerinin peşine düşer. Girişi bulur ve suya gömülü sütun ormanında kayıkla ilerleyerek sarnıcı Batı’nın gündemine geri taşır.

Bir sütunun kaidesi ve sığ suyun altındaki tuğla döşeli zemin, yeşil ışıkta.

1985 ve 2022: Modern Dönemler

Restorasyon
Müze İşletmesi

1985’teki büyük temizlik 50.000 ton çamuru kaldırır ve Medusa başlarını ortaya çıkarır. 2022’deki kapsamlı restorasyon ise çağdaş aydınlatma, deprem güçlendirmesi ve şeffaf yürüme yolu ekleyerek sarnıcı bugünkü müze deneyimine dönüştürür.